Als de lente komt...

Om niet een kilometer vanaf de bushalte te hoeven lopen besluiten we om met de taxi naar De Waerdse Tempel te gaan. De chauffeur bekijkt ons, drie ex-HEAO studenten, eens goed en besluit om het volume van de radio wat harder te zetten, want radio 538 is bezig 180 beats per minuut de ether in te slingeren. Ik verzoek meteen de man om deze marteling te staken en ons te verrassen met traditionele muziek uit zijn eigen land. Hij denkt dat ik een geintje maak, maar ik weet hem te overtuigen en even later luisteren we naar een Afghaanse pop CD. De chauffeur legt uit dat het nummer gaat over de Afghaanse lente en de keuzes van jonge stelletjes met de lente op komst... Die avond genoeg stelletjes bij de RockExplosion 007 maar helaas geen verdere verbreding van ons muziekspectrum met een drietal coverbands op het programma: Bon Jovi, Led Zeppelin en Anouk... Hiervan verder geen beeldmateriaal of verslag.

  Afgelopen dinsdag echter stond de Londense wereldband Oi Va Voi in Paradiso. De mengelmoes van westerse en oosterse stijlen is een verademing net als de podium presentatie waar de meeste aandacht uitgaat naar de nieuwe, blonde, zangeres Alice McLaughlin en de virtuoze violiste Anna Phoebe. Dit eerste optreden van de nieuwe tour van de band eindigt dan ook in een feest. Heeft u het optreden gemist, bedenk dan goed wat u goed doen in de zomer: Oi Va Voi staat op meerdere festivals in Europa. Succes met uw keuze!

The View

Vorige week dinsdag alweer speelde The View in de Melkweg. Omdat niemand anders zich had aangemeld streek ik over mijn postpunk hart en gaf ik me op om van dit optreden fotomateriaal te maken. Bij binnenkomst waren de Utrechtse putdeksels van Gem al druk op weg om de temperatuur binnen in de Oude Zaal omhoog te jagen. Met KindaMuzik collega Sven dronk ik een biertje en we spraken wat over concertjes van vroeger in de oude Oude Zaal. Er moest die avond echter ook nog gewerkt worden dus wurmde ik me naar de 1e rij door een piepjong publiek heen. Vooraan veelal Engelssprekende chickies. Ik positioneerde me naast een meisje in rolstoel. Haar vriendinnen moesten later tijdens de show regelmatig het pogoënde publiek opvangen om maar te zorgen dat men niet bovenop de rolstoel dook. De meisjes hadden het er waarschijnlijk graag voor over. Ik was ook wel blij dat ik dit optreden nog had mee kunnen pakken. Zeker ook omdat ik dit keer niet vergeten was mijn oordopjes mee te nemen...

Lees de recensie van Sven voor KM hier. En, klik op de foto voor een uitgebreider beeld verslag.

Keith Caputo blijft een gevoelige jongen

Dat overkomt me niet zo vaak meer. Er op maandagavond nog uit. Concertjes in het weekend verdienen nu eenmaal steeds vaker mijn voorkeur. Ja, die grijze plukjes zo net boven mijn slaap die ik vorige week in de spiegel ontwaarde deed mij beseffen: ook ik word een dagje ouder. Voor mijn jeugdheld maak ik echter graag een uitzondering. Dus vooruit, de gympies ondergebonden en in gestrekte draf op het Patronaat af.

Ooit zong hij op 22 jarige leeftijd dat hij voorgoed verloren was voor het leven. We zijn een aantal jaren verder en het blijkt allemaal wel meegevallen met meneer Caputo, althans? Leest u mijn review voor LiveXS