Een koutje is zo gevat...

Na afloop van het geweldige optreden kocht ik een t-shirt. Dat doe ik wel vaker. Sterker nog, vroeger moest ik van elk (goed) concert als aandenken een t-shirt hebben. Ik heb ze dus van bijvoorbeeld the Butthole Surfers, Spores, Satanic Surfers, Vandals, Ten Foot Pole, Pearl Jam, dEUS, Rancid, Bad Religion, Sparta, NOFX, Bettie Serveert, Tool, Bush, Live, Radiohead en, nou ja, ga zo maar door. Niet altijd waren de shirts die ter plekke verkocht werden het waard om te kopen. Een t-shirt mag niet strak zitten, althans niet bij mij, maar wel strak zíjn, en dat houdt onder andere in: geen grote opdrukken, less is more. Die regel heb ik alleen niet altijd nageleefd; het shirt van the Butthole Surfers bijvoorbeeld kent een mega opdruk op de voorkant met een getekend wantrouwend kijkend stel ogen met daaronder de tekstuele vraag "Friend?". Maar, nog nooit had ik een rood t-shirt gekocht. Voornamelijk kocht ik zwart, soms ook groen en een enkele keer paars, maar nog nooit een rode...

Afgelopen dinsdagavond was het echter zover. Gelukkig kan ik ter verdediging me beroepen op tijdelijke ontoerekeningsvatbaarheid... Vanaf het openingsnummer "Here's Your Future!" veranderde de bovenzaal van Paradiso in een kolkende subtropisch aandoende omgeving. En ik was stomgenoeg vergeten om vantevoren even aan te kloppen bij het LCR om te controleren of ik nog een spuit van het een of ander nodig had om me te beschermen... Zo'n vaart zou het toch niet lopen, dacht ik. Niets bleek minder waar: zwetend en met een bonkend hart stond ik na afloop dus een rood t-shirt te kopen. Een duidelijk symptoon van het Thermals virus, overgewaaid uit Portland, Oregon...

Uit de oude doos...

Om Tigert.nl wat op te pimpen wordt zo af en toe wat fotomateriaal uit de oude doos opnieuw gepubliceerd...

Vandaag, foto's van het Belgische Confuse The Cat, genomen tijdens hun show als openings act voor Art Brut in Rotown op 16 augustus 2005...

Waar luisteren de weergoden naar?

Eén reden had ik om me afgelopen zondag te begeven naar Rotterdam om het Metropolis festival te verslaan: Archie Bronson Outfit. Fur en Derdang Derdang staan allebei in mijn platenkast (jawel, de vinyl versies) en ik had de band nog niet eerder live kunnen zien. Er waren echter daarentegen meerdere redenen om juist niet heen te gaan en één daarvan was het weer: de afgelopen dagen was het weer ronduit bedroevend en ook de verwachtingen voorspelden niet veel goeds...
  In Amsterdam stapten we (mijn vriendin had ik overgehaald mee te gaan) echter onder een droge hemel (hoera!) de wagen in, maar onderweg kwamen er meer en meer buien. Terwijl we ver in de verte blauwe lucht bleven zien, bleef de regen maar vallen. Maar wonder, o wonder, toen we de wagen eenmaal hadden geparkeerd was het droog en bleef het droog en konden we genieten van een hele rits bands. De publieke belangstelling viel in het begin uiteraard tegen (het is een gratis festival, en dan laten dagjesmensen zich beïnvloeden door het weer) maar gaandeweg werd het ondanks de modder een gezellige drukke bende... Hoogtepunten? Check onderstaande foto's!