Dr. Martens boots

Werd ik bij mijn vorige werkgever nog door mijn collega's slechts meewarig aangekeken als ik de naam van het bandje noemde waar ik het concert de vorige avond van bij had gewoond, bij mijn huidige werkgever kom ik écht van een andere planeet...
  Ik vertelde van mijn bezoek aan The Hackensaw Boys en ik ben bang dat ik het niet helemaal goed omschreef, want na mijn relaas keken mijn (half-) Surinaamse en Turkse collega's me aan alsof ze kruizen zagen branden. Ik was een redneck en weer even later werden mijn Dr. Martens onderwerp van kritiek... Ik dacht eerst naïef dat ze het hadden over de kale plekken en riep nog dat ik inderdaad maar weer eens mijn schoenen moest poetsen. Maar nee, het ging mijn collega's meer om het sòòrt schoen... En, kort samengevat kwam hun theorie als volgt tot stand: Dr. Martens. Ska. Blanke muziek. Racisten! Ik moest hartelijk om deze kantoorhumor lachen maar realiseerde me dat ik nog niet uit de problemen ben: voorlopig ben ik gedoemd tot het aanhoren van r&b en dikke vette hip-hop...